Een professioneel kabinet is een kabinet dat niet geformeerd wordt uit de leden van de tweede kamer, maar wel bestaat uit ministers die voldoen aan drie criteria:
– inhoud: ze hebben gezaghebbende kennis van de materie van hun ministerie
– politiek: ze zijn in staat om politiek sentiment te vertalen in constructief beleid dat ze bovendien weten te integreren in een regeringsbrede visie
– bestuur: het zijn bekwame bestuurders
Het lijkt een beetje op wat ook wel een zakenkabinet wordt genoemd. Een belangrijk verschil is dat een zakenkabinet meewaait met het ritme van de verkiezingskalender. Mijn idee bij het professioneel kabinet is dat die ministers veel langer dienst doen dan vier jaar of minder en dat ze niet als club vervangen worden maar per stuk, steeds wanneer de tijd daar rijp voor is.
Ik sta op een kruising in mijn leven. De weg achter mij ging over het goede leven en de economie die daarbij hoort. Tijdens mijn zoektocht concludeerde ik dat die economie zal veranderen geinspireerd door onze bewustzijnsontwikkeling.
Maar nu, nu wil ik verder. Die economie blijft mijn aandacht houden, maar ik ga mij richten op mijn volgende project. Onze huidige economie is een symptoom van de pervasieve stoornis ook aangeduid als kapitalisme en de genezing is nabij, die komt ook wel zonder mij. Daar waar mijn project nieuwe economie een hoge mate van contemplatie kende wil ik nu actiever worden.
Ik wil mij de komende tijd druk maken om ons besturingssysteem, onze democratie. Ook omdat we met een beter besturingssysteem meer kans maken op zo’n nieuwe economie. En ik denk dat wat we doorgaans met zakenkabinet aanduiden daar een mooie rol in kan vervullen. Veel mooier dan je zou kunnen vermoeden naar aanleiding van ons jongstleden hybride voorbeeld, dat was gekaapt door onverbonden rechts.
Dit is mijn uitgangspunt: het profiel van een volksvertegenwoordiger is een heel ander profiel dan dat van een bestuurder. Als je het HR zou vragen tenminste. Hoe kan het dan dat we in de BV Nederland vertegenwoordigers voor onszelf kiezen en dat vervolgens uit dat gremium bestuurders worden gerecruteerd. En let op: recruteren is een eufemisme voor een spel dat soms ondoorgrondelijk, soms beschamend en soms ook gewoon koehandel is. En nu lijkt de tweede kamer soms de afvalbak voor degenen die de race naar de regering niet hebben volbracht. Ik chargeer, maar toch. Vooral teleurstellend is dat al die ministers zo kort op hun post zitten, dat is voor niemand goed.
Mijn idee is dus: we kiezen voortaan volksvertegenwoordigers die ons gaan vertegenwoordigen. Een separaat en asynchroon traject is het formeren van een regering. Ministers blijven aan zolang ze in staat zijn het sentiment van de volksvertegenwoordiging constructief te interpreteren en implementeren. Dus niet elke 4 jaar iedereen eruit en vervangen door mensen die vooral verstand hebben van politiek maar minder van de inhoud. Volksvertegenwoordigers en ministers zijn twee bloedgroepen, iemand die gekozen is in de tweede kamer kan pas minister worden na de volgende verkiezingen.
Dit is grofweg mijn plan: ik maak een lijst met kandidaten op de komende kieslijst voor de tweede kamer die achter dit idee staan. Uit alle partijen. Bij de volgende verkiezingen publiceer ik die lijst zodat kiezers die dit idee steunen op een vertegenwoordiger uit een partij naar keuze kunnen stemmen. Als dan een meerderheid in de tweede kamer dit idee omarmt dan zorgen we dat dit werkelijkheid wordt.
Er is nu een leuke trits aan vragen te beantwoorden, zoals: wanneer en hoe gaan die bestuurders in dat nieuwe stelsel geselecteerd worden? Ik ben ongetwijfeld niet de eerste met dit idee, wat is hier al over bekend? Hoe pak ik dit aan? En veel meer van dat soort vragen. Ik wil ze de komende tijd in deze column behandelen en jullie terloops de voortgang van dit project meedelen.
Begrijp me goed: deze actie van mij brengt geen bewustzijnsontwikkeling voort, maar in mijn visie is ons bewustzijn nu zo ver dat we klaar zijn voor deze stap. Of dat hoop ik tenminste.
Laten we in ’s lands belang hopen dat ik de volle 4 jaar krijg voor dit project. Of moeten we dit eerst eens op gemeentelijk niveau gaan uitproberen?
Ik zie uit naar jullie ideeen en commentaren.
eerste publicatie: nieuwe mensaberichten 136, nov 2025